A Theoretical Assessment on Emotional Intelligence as a Competitive Managerial Skill

Authors

  • Burcu Hacioglu Bussecon International Academy

DOI:

https://doi.org/10.20525/ijrbs.v3i1.91

Keywords:

Emotions, Emotional Intelligence, Courtesy, Efficiency

Abstract

Emotion as the main motive underlying the human behaviors is a concept that has been researched by many disciplines in the social sciences. Deriving from behavioral studies on emotions, Emotional Intelligence as a critical concept in organizational behavior studies is attached to the assestment of employee motivation and performance drivers. In this study, a theoretical framework for the emotional intelligence in workplace has been assessed. The major contribution of the concept in competitive business strategies from managerial scope has been evaluated.

References

Acar, F. , T. (2001). Duygusal Zekâ Yeteneklerinin Göreve yönelik ve İnsana Yönelik Davranışları ile İlişkisi: Banka Şube Müdürleri Üzerine Bir Alan Araştırması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi.

Acar, F. ,T. (2002). Duygusal Zekâ ve Liderlik, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:12

Ağırbaş, İ. , Çelik, Y. , Büyükkayıkçı H. (2005). Motivasyon Araçları ve İş Tatmini: Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı Hastane Başhekim Yardımcıları Üzerinde Bir Araştırma. Hacettepe Üniversitesi Sağlık İdaresi Dergisi, Cilt:8 Sayı:3.

Akçadağ, S. , Özdemir E. (2005). İnsan Kaynakları Kapsamında 4 ve 5 Yıldızlı Otel İşletmelerinde İş Tatmini: İstanbul’da Yapılan Ampirik Bir Çalışma. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (10)/2.

Aktaş, N.(28.03.2013) Sevgi Vermeden Alınmaz, 28.03.2013, http://www.nilgunaktas.com/category/iliskiler/

Alkan, C. (1983). Üniversite Yönetiminde İletişim Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 2

Anık, C. (2007). Eğitimcinin Performansını Niteleyen Faktörler. Bilig Dergisi (Ahmet Yesevi Üniversitesi Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi) Güz/Sayı:43.

Atak, M. (2005). Örgütlerde Resmi Olmayan İletişimin Yeri ve Önemi. Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, Cilt 2, Sayı 2. Atmaca, K. (2010). İnsan Kaynakları Yönetimi ve Etik. Sayıştay Dergisi. Ocak- Mart, Sayı:76.

Cooper, R. K. , Sawaf, A. (2010). ( Çev. Z.B. Ayman, B. Sancar) Liderlikte Duygusal Zekâ. İstanbul: Sistem Yayıncılık. Cüceloğlu, D. (2011). İnsan ve Davranışı, Psikolojinin Temel Kavramları. İstanbul: Remzi Kitabevi.

Çağırcı, S. (2007). Genel İletişim Bilgileri Perspektifinden Hasta- Eczacı İletişimi. Ankara Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Dergisi, Cilt:36 Sayı:1.

Dağlı, G. , Silman, F. , Çağlar, M. (2010). Liderlerin Başarısında Duygusal Zekânın Rolü ve Önemi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi/Journal of Kazım Karabekir Education Faculty, (17).

Dede, S., Yaman, S. (2008). Fen Öğrenmeye Yönelik Motivasyon Ölçeği; Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Balıkesir Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED) Cilt 2, Sayı 1, 2008.

Doğan, S. , Demiral, Ö. (2007). Kurumların Başarısında Duygusal Zekânın Rolü ve Önemi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, Manisa Celal Bayar Üniversitesi, İİBF, 14(1).

Durğun, S. (2006). Örgüt Kültürü ve Örgütsel İletişim, Yüzüncı Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 3, Sayı 2.

Edizler, G. (2010a). İnsan Kaynakları Yönetiminde Duygusal Zekâ Ölçüm Modelleri. Journal of Yasar University 18(5). Edizler,G.(2010b).KarizmatikLiderlikteDuygusalZekâBoyutuylaCinsiyetFaktörüne İlişkin Literatürsel Bir Çalışma. Selçuk İletişim Dergisi, YılCilt 6, Sayı 2.

Erdoğdu, M. Y. (2008). Duygusal Zekâ’nın Bazı Değişkenler Açısındanİncelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7, 23, 76.ren, E. (2010c). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. İstanbul: Beta Yayınları.

Goleman, D. (2012a) Duygusal Zeka Neden IQ’ dan daha önemlidir? (Çev. Klinik Psikolog Banu Seçkin Yüksel). (35.Basım). İstanbul: Varlık Yayınları.

Goleman, D. (2012b). Sosyal Zekâ. (Çev. Osman Çetin Deniztekin). (3.Basım).İstanbul: Varlık Yayınları.

Goleman, D. (2012c) İşbaşında Duygusal Zekâ.(Çev. Handan Balkara). (10.Basım).İstanbul: Varlık Yayınları.

Gül, H. , Gökçe, H. (2008a). Örgütsel Etik ve Bileşenleri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt.13, Sayı.1

Halis, M. (2000). Örgütsel İletişim ve İletişim Tatminine İlişkin Bir Uygulama. Atatürk Üniversitesi. İİBF Dergisi, Cilt:14, Sayı:1. Karmyshakova, K. (2006). Ekip Çalışmasında Liderin Duygusal Zekâsının Önemi ve Bir Uygulama. İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Kaya, İ. , Kozak, M. A. (2006). Kariyer Uygulamaları ve Duygusal Zekâ: Beş Yıldızlı Otel İşletmesinde Bir Araştırma. III. Lisansüstü Turizm Öğrencileri Araştırma Kongresi Ulusal Serbest Bildirileri, Kuşadası.

Keser, A. (2006). Çağrı Merkezi Çalışanlarında İş Yükü Düzeyi ile İş Doyumu ilişkisinin Araştırılması. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (11) / 1.

Keskin, A. (Erişim:13.03.2013). Motivasyon ve Dikkatin Öğrenme Üzerinde Etkisi,

http://egitim.aku.edu.tr/motivasyondikkat1.pdf

Koçel, T. (1999). İşletme Yöneticiliği Yönetim ve Organizasyon Organizasyonlarda Davranış Klasik-Modern Yaklaşımlar. (7. Basım), İstanbul: Beta Yayınları.

Köroğlu, Ö, İş Doyumu ve Motivasyon Düzeylerini Etkileyen Faktörlerin Performansla İlişkisi: Turist Rehberleri Üzerine Bir Araştırma. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Balıkesir Üniversitesi.2011

Law , K.S., Wong, C. ve Song, L.J. (2000). The construct and criterion validity of emotional intelligence and its potential utility for management studies, Journal of Applied Psychology, 89 (3): 485

Onay, M (2011). Çalışanın Sahip Olduğu Duygusal Zekâsının Ve Duygusal Emeğinin, Görev Performansı Ve Bağlamsal Performans Üzerindeki Etkisi. Ege Akademik Bakış Dergisi 11 (4).

Örücü, E, Kanbur, A. (2008). Örgütsel- Yönetsel Motivasyon Faktörlerinin Çalışanların Performans ve verimliliğine Etkilerini İncelemeye Yönelik Ampirik Bir Çalışma: Hizmet ve Endüstri İşletmesi Örneği. Yönetim ve Ekonomi Cilt:15 Sayı:1 Celal Bayar Üniversitesi İ.İ.B.F. Manisa.

Özaslan, A. G. B. Ö. , Acar, A. G. A. B. , Acar, A. C. (2009). Duygusal Zekâ ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Arasındaki İlişkinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma. İşletme İktisadı Enstitüsü Dergisi - Yönetim Yıl:2009 Sayı: 64

Özdemir, S. , Muradova, T. (2008). Örgütlerde Motivasyon ve Verimlilik ilişkisi. Journal of Qafqaz University.

Polat, S., Aktop, E. (2010). Öğretmenlerin Duygusal Zeka ve Örgütsel Destek Algılarının Girişimcilik Davranışlarına Etkisi, Akademik Bakış Dergisi (Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi), Ekim – Kasım – Aralık. Sayı: 22.

Salovey, P. , Mayer, J.D. (1990). Emotional Intelligence. Imagination, Cognition, and Personality, 9.

Şahin, A. (2010). Örgüt Kültürü- Yönetim İlişkisi ve Yönetsel Etkinlik. Maliye Dergisi, Sayı 159.

Şahinkaya, B. Yöneticilik ve Liderlikte Duygusal Zekâ. Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. (2006).uğrul, C (1999). Duygusal Zekâ. Klinik Psikiyatri Dergisi

Türk Dil Kurumu Sözlüğü (2013).[Erişim adresi] http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&view=gts, [Erişim tarihi: 26.05.2013].

Uztuğ, F. (2006). İletişim Engel ve Etmenleri. Demiray, U. (ed) Genel İletişim (211-212). Ankara: Pegem Yayıncılık.

Yan, İ. (2008) Duygu-Zekâ İlişkisi ve Duygusal Zekânın Yöneticiler Üzerindeki Etkilerine Yönelik Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Yaşarsoy, E. Duygusal Zekâ Gelişim Programının, Eğitilebilir Zihinsel Engelli Öğrencilerin Davranış Problemleri Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi. 2005.

Downloads

Published

2014-01-15

How to Cite

Hacioglu, B. (2014). A Theoretical Assessment on Emotional Intelligence as a Competitive Managerial Skill. International Journal of Research in Business and Social Science (2147- 4478), 3(1), 170–187. https://doi.org/10.20525/ijrbs.v3i1.91

Issue

Section

Articles